Zmarł Maksymilian Jarosz „Mirski”

Zmarł Maksymilian Jarosz „Mirski”

W nocy z 10 na 11 maja 2020 roku zmarł Maksymilian Mieczysław Jarosz „Mirski” – żołnierz Armii Krajowej, a później WiN w oddziale Antoniego Kopaczewskiego „Lwa” ze Zgrupowania „Zapory”. Odznaczony medalem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.

Maksymilian Mieczysław Jarosz urodził się 15 lipca 1925 roku w Piaskach na Lubelszczyźnie, w wielodzietnej rodzinie Ignacego i Anny z domu Kowalskiej. Miał siedmioro rodzeństwa. Do wybuchu II wojny światowej ukończył siedem klas szkoły powszechnej. Był również członkiem młodzieżowej grupy paramilitarnej „Orlęta Lwowskie”.

Oddział Antoniego Kopaczewskiego „Lwa”, „Mirski” zaznaczony w kółko

Działalność konspiracyjną rozpoczął w 1942 roku składając przysięgę Armii Krajowej. Przyjął pseudonim „Mirski” i należał do placówki AK w Piaskach. W 1943 roku dołączył do grupy dywersyjnej Zygmunta Kowalczyka „Okrzeja”, a później do oddziału partyzanckiego Wojciecha Rokickiego „Nerwa”.  Na przełomie 1943/1944 roku „Mirski” podporządkował się rozkazom Antoniego Kopaczewskiego „Lwa”. Przez kilka lat swojej działalności konspiracyjnej wziął udział w szeregu akcji przeciwko Niemcom, w tym w akcjach likwidacyjnych. W czasie okupacji on sam, jak i jego rodzina pomagała również ukrywającym się Żydom. Niestety z tego powodu, jak i działalności konspiracyjnej wszystkich członków rodziny, jego czterej bracia oraz dziadek zostali zabici przez Niemców.

Po wkroczeniu sowietów Jarosz na ochotnika zgłosił się do 11. Samodzielnego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej, stacjonującym pod Lublinem. Zdezerterował z wojska zagrożona aresztowaniem i dołączył do oddziału Antoniego Kopaczewskiego „Lwa” działającego na jego rodzinnym terenie.

Gdy działałem w oddziale „Lwa”, szybko znalazłem się pod bardzo silną presją rodziny, a zwłaszcza mamy. Jak tylko ukradkiem zjawiałem się w domu, to ta lamentowała i prosiła, żebym wyszedł z lasu i porzucił oddział, bo rodzina już wystarczająco wylała krwi na rzecz ojczyzny. Mam stale  przypominała, że za nią zginęło czterech moich braci i kilku dalszych członków rodziny[1].

Ujawnił się w 1945 roku. Założył rodzinę i zamieszkał w Piaskach pod Lublinem. W 2001 Maksymilian Jarosz wraz z ojcem, matką Anną oraz bratem Aleksandrem i siostrą Marianną zostali odznaczeni medalami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. W 2008 otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.

Pogrzeb odbędzie się w czwartek 14 maja 2020 roku o godz. 15:00 w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego w Piaskach.


[1] Relacja M.M. Jarosza pt. Synu, ratuj się!, [w:] Żołnierze Wyklęci. Wspomnienia i relacje, pod red. M. Koprowski, Warszawa 2013, s. 315.