Zapomniani Wyklęci. Sylwetki żołnierzy powojennej konspiracji antykomunistycznej, pod red. J. Bednarka, M. Biernat, Warszawa 2019.
W 2019 roku z okazji Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych Biuro Bezpieczeństwa Narodowej przy współpracy z IPN wydało książkę poświęconą mniej znanym żołnierzom, dowódcom partyzantki antykomunistycznej. W publikacji można poznać sylwetki m.in. Mieczysława Pruszkiewicza „Kędziorka”, Józefa Kłysia „Rejonowego” oraz Piotra Smagały „Sroki”.

>>> ŚCIĄGNIJ <<<
———————————————————

Ostatni Komendanci. Ostatni żołnierze. 1951-1963, pod red. G. Kuczyńskiego, Warszawa 2016.
W 2016 roku Kancelaria Prezydenta Andrzeja Dudy wydała publikację poświęconą ostatnim komendantom podziemia niepodległościowego. W publikacji można znaleźć blisko 30 sylwetek Wyklętych oraz kilka ogólnych artykułów, a także wykaz ostatnich żołnierzy podziemia antykomunistycznego. Jeśli chodzi o Zaporczyków to znajdziemy w niej biogramy Józefa Franczaka „Lalka”, Stanisława Kuchciewicza „Wiktora” oraz Edwarda Taraszkiewicza „Żelaznego”.

>>> ŚCIĄGNIJ <<<
———————————————————

Zdzisław Broński „Uskok”, Pamiętnik, pod red. S. Poleszaka, Warszawa 2004.
Pamiętnik Zdzisława Brońskiego „Uskoka” to unikatowe źródło, które przybliża nam historię dowódcy oddziału działającego w pow. lubartowskim w latach 1943-1949. Książka opracowana przez IPN pozwala poznać motywy, jakie skłoniły żołnierzy wyklętych do pozostania w konspiracji. Ze wspomnień „Uskoka” przebija zdumiewająca wyobraźnia społeczna i polityczna autora, który trafnie analizował zmieniającą się sytuację międzynarodową i wewnętrzną w Polsce.

>> ŚCIĄGNIJ <<<
———————————————————

G. Łeszczyński, Okręg Warszawski Zrzeszenia „Wolność I Niezawisłość ” na tle struktur centralnych. Zarys problematyki, Warszawa 2019.
Książka poświęcona Zrzeszeniu Wolność i Niezawisłość w Okręgu Warszawskim WiN. W temacie „Zaporczyków” ważny jest w nim zarówno rozdział pierwszy (wprowadzający w tematykę WiN), jak i drugi opisujący strukturę, historię oraz rolę obszaru centralnego, w składzie którego znalazła się również Lubelszczyzna, a więc teren działania „Zapory” i jego żołnierzy.

>> ŚCIĄGNIJ <<<
———————————————————

Niemcy i Zamojszczyzna 1939-1944. Tom III, pod. red. Z. Klukowskiego, Zamość 1946.
Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej. Okręg Zamość wydał reprodukcję czterech tomów Dziejów Zamojszczyzny spisanych i zebranych w 1946 roku przez Zygmunta Klukowskiego. W tomie III możemy znaleźć bardzo ciekawe informacje na temat działań „Zapory” w zgrupowaniu partyzanckim „Podkowy”, do którego Dekutowski został skierowany po wylądowaniu w kraju.

>> ŚCIĄGNIJ <<<
———————————————————

A. Piekarz, Stanisław Łukasik „Ryś” 2VIII 1918-7.III.1949, Lublin 2018.
Biografia Stanisława Łukasika „Rysia” napisana przez Artura Piekarza – naczelnika Oddziałowego Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN w Lublinie. Broszurka wydana została przez IPN Lublin w ramach serii „Rówieśnik Niepodległej”.

>> ŚCIĄGNIJ <<<
———————————————————

G. Makus, „Jastrząb” i „Żelazny” ostatni partyzanci Polesia Lubelskiego 1945 – 1951, Włodawa 2008.
Grzegorz Makus opisuje losy oddziału dowodzonego przez Leona Taraszkiewicza „Jastrzębia” i później przez jego brata Edwarda Taraszkiewicza „Żelaznego”. Oddział ten działając w powiecie włodawskim praktycznie nieprzerwanie do 1951 roku przeprowadził wiele spektakularnych akcji przeciwko reżimowi komunistycznemu. Obaj dowódcy bardzo blisko współpracowali ze Zdzisławem Brońskim „Uskokiem”.

>> ŚCIĄGNIJ <<<
———————————————————

G. Makus, Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego we Włodawie w walce z polskim podziemiem niepodległościowym w latach 1944-1947, Włodawa 2009.
Autor przedstawia najważniejszy wycinek z historii działań PUBP we Włodawie jakim niewątpliwie była, prowadzona od momentu powstania aparatu bezpieczeństwa, walka z polskim podziemiem niepodległościowym działającym na terenie znajdującym się w jurysdykcji tegoż urzędu w okresie od sierpnia 1944 r. do kwietnia1947 r. Ponadto skupia się na różnych aspektach związanych z włodawskim resortem bezpieczeństwa, w tym warunków w jakich powstawał, jaki był stosunek do niego miejscowej ludności, jednostek administracji publicznej, wojska oraz jaki był zakres uzależnienia polskich sił bezpieczeństwa od sowieckiego NKWD. 

>> ŚCIĄGNIJ <<<
———————————————————

L. Kania, Wymiar sprawiedliwości antykomunistycznego podziemia zbrojnego w Inspektoracie AK-WiN Lublin 1945-1947, „Studia Lubuskie”, 2008, t. 4, s. 41-52.
Leszek Kania w swoim artykule porusza kwestię wymiaru sprawiedliwości sądów podziemnych działających przy Delegaturze Sił Zbrojnych oraz zrzeszeniu Wolność i Niezawisłość. Autor w szczególności skupia się na oddziale partyzanckim Hieronima Dekutowskiego „Zapory”, który zwalczał reżim komunistyczny (szpicli, donosicieli oraz konfidentów UB) jak i pospolity bandytyzm.

>>> ŚCIĄGNIJ <<<
———————————————————

B. D. Kopcińska, Major Hieronim Dekutowski ps. „Zapora” we wspomnieniach podkomendnych, „Obronność. Zeszyty Naukowe”, 2017, nr 4, s. 91-106.
Beata Kopcińska w nowatorski sposób przedstawia historię Hieronima Dekutowskiego „Zapory”i i jego zgrupowania. Swoją pracę oparła o wspomnieniach Mariana Pawełczaka „Morwy”, Zbigniewa Matysiaka „Kowboja”, Edwarda Jeżewskiego „Sław” oraz Jerzego Krupy „Burzy”. Dzięki temu powstał wiarygodny obraz dowódcy oraz ciężkiego partyzanckiego życia.

>>> ŚCIĄGNIJ <<<
———————————————————

I. Caban, Z. Mańkowski, Struktura terytorialna,organizacyjna, obsada personalna oraz kryptonimy lubelskiego okręgu Armii Krajowej, „Rocznik Lubelski”, 1965, nr 8, s. 209-252.
Artykuł duetu Ireneusz Caban oraz Zbigniew Mańkowski pochodzi z 1965 roku i stanowi jedną z pierwszych prac poświęconą omówieniu warsztatowych problemów związanych z dziejami AK na Lubelszczyźnie. Dzięki niemu możemy się zapoznać ze strukturą Okręgu AK Lublin. Artykuł należy traktować jako podstawę do dalszych badan.

>>> ŚCIĄGNIJ <<<
———————————————————

A.Piekarz, Ostatnia walka grupy Edwarda Taraszkiewicza „Żelaznego” w świetle zeznań żołnierzy Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, „Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944-1989”, 2012, nr 1(10), s. 257-298.
Artur Piekarz w swoim artykule przedstawia ostatnie miesiące funkcjonowania oddziału Edwarda Taraszkiewicza „Żelaznego”, który należał do najbardziej aktywnych grup zbrojnych antykomunistycznego podziemia działających w woj. lubelskim po tzw. drugiej amnestii. Poznajemy z kronikarską dokładnością przebieg ostatniej operacji resortu bezpieczeństwa przeciwko „Żelaznemu”, która zaczęła się w czerwcu 1951 roku i zakończyła likwidacją oddziału i śmiercią „Żelaznego” w październiku 195 roku.

>>> ŚCIĄGNIJ <<<
———————————————————